แต่ถึงขึ้นชื่อและเป็นที่สนใจของ นักท่องเที่ยวอย่างมาก คือ หินมังกรรอบเจดีย์
หินสิงห์เริงรับตะวัน หินป่าดึกดำบรรพ์ หินป่าหิมพาน และวังคริสตัล เป็นต้น
ถ้ำนี้จึงได้รับการขนานนามว่า "ห้องแกลเลอลี่ศิลปะธรรมชาติ"
ถ้ำนี้ได้มีอาคันตุกะมาเยือนตั้งแต่ ค.ศ. 792 ในสมัยราชวงศ์ถัง ภายในผนังถ้ำจึงภาพเขียน
ประวัติศาสตร์ที่เขียนโดยพู่กันอยู่ถึง77ภาพ เดิมที่ถ้ำนี้ไม่เป็นที่รู้จักเนื่องจากปากถ้ำแคบ ๆ
และปกคลุมไปด้วยหญ้าหลูตี๋ 芦荻草 ซึ่งชาวบ้านนำหญ้านี้มาทำขลุ่ย หรือ 笛 จึงเป็นที่มาของชื่อถ้ำส่วนที่ไม่เป็นที่รู้จักนั้น นอกจากปากถ้ำไม่เป็นที่สังเกตแล้ว ชาวบ้านที่รู้ในละแวกนั้นก็ช่วยกันปกปิดไม่ยอม แพร่งพรายออกไป เนื่องจากสมัยนั้นบ้าน
เืมืองไม่สงบ ชาวบ้านจึงใช้ถ้ำนี้สำหรับหลบภัย แต่หลังจากประเทศจีนปลดปล่อยแล้ว
ความจำเป็นใช้ถ้ำหลบภัยก็หมดไปถ้ำนี้จึงได้ถูก เปิดเผย และได้รับการพัฒนาเป็นแหล่ง
ท่องเที่ยวสำคัญจนทุกวันนี้ |